ORGANIZATIONAL SOCIALIZATION PROCESS WITHIN THE SCOPE OF CANDIDATE TEACHER TRAINING PROGRAM
Keywords:
Organizational socialization, candidate teaching process, candidate teacher training program, teacher trainingAbstract
Organizational socialization refers to transferring the rules, values, culture and behavioral patterns of the organization to new employees who start working in the organization. In this process, employees learn how to do their jobs and how to adapt to the organizational culture. New employees must go through a successful organizational socialization process; it is important in terms of preventing the fear of failure at work, accelerating the employee’s adaptation to the organization, helping them achieve job satisfaction and making them happy at work. The Turkish Ministry of Education published a directive in March 2016 to be implemented in the training process of candidate teachers appointed to public schools. In this directive, it is stated that candidate teachers will undergo a training program in the first six months of the one-year candidacy process. The content of the training program consists of classroom activities, in-school activities, out-of-school activities and in-service training practices. In this study, the content of the educational activities implemented in the Candidate Teacher Training Program, which was first implemented in 2016, and how the socialization process works were analyzed. In the study, it was emphasized that, in accordance with the dialectical approach adopted regarding organizational socialization, the Candidate Teacher Training Program accepts the candidate teacher as both an active receiver and a giver who interacts with the organization in the socialization process.
References
Alamur, B. (2005). Örgüt kültürü ve örgüte bağlılık arasındaki ilişkinin incelenmesi; Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde bir uygulama (Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
Araza, A., Aslan, G. ve Bulut, Ç. (2013). Örgütsel sosyalleşme: Bir literatür taraması. Journal of Yaşar University, 8(32), 5556-5582.
Bakıroğlu, C. T. (2013). Sosyalleşme ve kimlik inşası ekseninde sosyal paylaşım ağları. Akademik Bilişim. http://ab.org.tr/ab13/bildiri/228.pdf, (Erişim tarihi: 16.03.2018).
Balcı, A. (2000). Örgütsel sosyalleşme: kuram, strateji ve taktikler. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
Balcı, A. (2003). Örgütsel sosyalleşme. Ankara: Pegema Yayıncılık.
Balkar, B. ve Şahin, S. (2015). Yeni bir öğretmen yetiştirme yaklaşımı olarak göreve başlatma programı. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 32-51.
Can, H. (1992). Organizasyon ve yönetim. Ankara: Adım Yayıncılık.
Can, H. (1999). Organizasyon ve yönetim. Ankara: Siyasal Kitabevi.
Can, H. Akgün, A. ve Kavuncubaşı, Ş. (2001). Kamu ve özel kesimde insan kaynakları yönetimi. Ankara: Siyasal Kitabevi.
Cheng, M. H., Pang, K. C. (1997). Teacher socialization: implications for the design and management of initial teacher education programmes. Education + Training, 39(5), 195-204. https://doi.org/10.1108/00400919710169517
Çakır, A. (2016). Aday öğretmen performans değerlendirme modelinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul.
Çalık, C. (2006). Örgütsel sosyalleşme sürecinde eğitimin değişen rolü ve önemi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(1), 1-10.
Çalık, T. (2003). İş görenlerin örgüte uyumu (örgütsel sosyalizasyon), Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(2), 163-177.
Çelik, V. (1998). Alan dışından gelen sınıf öğretmenlerinin sosyalizasyonu. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 4(14), 191-208.
Çelik, V. (2000). Okul kültürü ve yönetimi. Ankara: Pagem A.
Çerik, Ş. ve Bozkurt, S. (2010). Çalınanların örgütsel sosyalizasyon ve kariyer çapalarına yönelik algılamaları arasındaki ilişkinin incelenmesi ve banka çalışanlarına yönelik bir araştırma. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 35, 77-97.
Çınkır, Ş. (2000). Örgütlerde personel geliştirme. İn C. Elma ve K. Demir (Ed.), Yönetimde çağdaş yaklaşımlar uygulamalar ve sorunlar (85-107). Ankara: Anı.
Doğan, S. (1997). İnsan kaynakları potansiyelini arttırmada işletmeleri etkinliğe götüren yol: örgüt kültürü. Amme İdaresi Dergisi, 30(4), 53-74.
Gökçe, A. T. (2013a). Sınıf öğretmenlerinin adaylık dönemlerinde yaşadıkları mesleki sorunlar. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 137-156.
Gökçe, A. T. (2013b). Aday öğretmenlerin öğretme ve öğrenmeye yönelik yeterliklerine ilişkin yaşadıkları sorunlar. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 12(23), 23-42.
Güçlü, N. (1996). Öğretmen Olma Süreci: Sosyalleşme. Eğitim ve Bilim, 20(99), 55-63.
Güçlü, N. (2004). Öğretmenlik mesleğine başlarken yeni öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmeleri. Ankara: Asil Dağıtım.
Kartal, S. (2007). Eğitimde örgütsel sosyalleşme. Ankara: Maya Akademi.
Kırel, A. (2013). Örgütsel davranış. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi. http://www.ders.es/orgutsel_davranish.pdf adresinden 14.03.2018 tarihinde erişilmiştir.
Kilimci A. S. (2011). Türkiye’de öğretmen yetiştirme. S. A. Kilimci (Ed.), Türkiye’de öğretmen olmak (118-133). Ankara: Pegem Akademi.
MEB, (2015b). Aday Öğretmen Performans Değerlendirme Formu. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2015/04/20150417-4-1.pdf, (Erişim tarihi: 14.03.2018).
MEB, (2015a). Millî Eğitim Bakanlığı Öğretmen Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2015/04/20150417-4.htm, (Erişim tarihi: 13.03.2018).
MEB, (2016a). Aday Öğretmen Yetiştirme Sürecine Dair Yönerge. https://erzincan.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2016_03/03113624_02052358_ynerge.pdf, (Erişim tarihi: 13.03.2018).
MEB, (2016b). Aday Öğretmen Yetiştirme Süreci. https://mus.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2016_02/25020621_adayretmenyetitirmesreci.pdf, (Erişim tarihi: 13. 4.03.2018).
Memduhoğlu, H. B. (2008). Örgütsel sosyalleşme ve Türk eğitim sisteminde örgütsel sosyalleşme süreci. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 137-153.
Moyer, L. J. (2015). Teacher induction: A needs based model (Yayımlanmamış doktora tezi). Morehead State University, Kentucky, USA.
Pala, A. (2017). MEB ilkokul ve ortaokul eğitim kurumlarına atanan aday öğretmenlere uygulanan mentorluk süreci. Yüksek Lisans Tezi. Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep.
Sökmen, A. (2007). Örgütsel sosyalleşme sürecinde işgörenlerin yöneticilerine dönük algıları: Ankara’daki otel işletmelerinde bir değerlendirme. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt 18, Sayı 2, 170-182.
Şişman, M. (2007). Örgütler ve kültürler. Pegem A Yayıncılık.
TRT, (2016). 30 bin öğretmen ataması yapıldı. http://www.trthaber.com/haber/egitim/30-binogretmen-atamasi-yapildi-234730.html, (Erişim tarihi: 13.03.2018).
Tünay, T. (2017). MEB aday öğretmen yetiştirme süreci uygulamasının öğretmen bakış açısıyla değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Karabük Üniversitesi, Karabük.
Uğurlu, Z., Kıral, E. ve Aksoy, İ. G. (2011). İlköğretim okul yöneticilerinin görüşlerine göre öğretmenlerin sosyalleşmesinde kullandıkları örgütsel sosyalleşme strateji ve taktikleri. 2nd International Conference on New Trends in Education and Their Implications (2729 Nisan, Antalya, (s. 706-719), Ankara: Siyasal Kitapevi. https://www.researchgate.net/publication/267367214_Ilkogretim_Okul_Yoneticilerinin_Goruslerine_Gore_Ogretmenlerin_Sosyallesmesinde_Kullandiklari_Orgutsel_Sosyallesme_Strateji_ve_Taktikleri, (Erişim tarihi: 13.03.2018).
Veenman, S. (1984). Perceived Problems of Beginning Teachers. Review of Educational Research, 54(2), 143-178. https://doi.org/10.3102/00346543054002143
Zeichner, K. M., & Tabachnick, B. R. (1985). The development of teacher perspectives: Social strategies and institutional control in the socialization of beginning teachers. Journal of Education for teaching, 11(1), 1-25.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 USBILIM Journal of Social Sciences

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.