ÇEVRESEL SÜRDÜRÜLEBİLİRLİĞİN YENİLENEBİLİR YEŞİL ENERJİ KULLANIMI AÇISINDAN TÜRKİYE’DEKİ DURUMU: İŞLETME YÖNETİCİLERİ ÖRNEĞİ
https://doi.org/10.71284/sobac.202628
Anahtar Kelimeler:
Çevresel Sürdürülebilirlik- Yenilebilir Enerji- Yeşil EnerjiÖzet
İklim değişikliği, ekosistemler, su kaynakları ve insan sağlığı üzerinde giderek artan çevresel, ekonomik
ve toplumsal tehditler oluşturmakta, bu durum fosil yakıtlara dayalı enerji sistemlerinden daha
sürdürülebilir enerji modellerine geçişi önemli hâle getirmektedir. Bu bağlamda araştırmanın amacı,
Türkiye’de çevresel sürdürülebilirliğin yenilenebilir yeşil enerji kullanımı çerçevesindeki görünümünü
işletme yöneticilerinin bakış açıları üzerinden incelemektir. Araştırmada farklı sektörlerde faaliyet
gösteren 10 işletme yöneticisiyle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve elde edilen
veriler Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Analiz sonucunda, iklim
değişikliğinin yaşanması, yeşil ekonomi hakkında bilgi sahibi olunması, yenilenebilir enerjiye ilişkin
gelişmeler ve düşünceler, yenilenebilir enerjinin çevresel ve iklimsel izdüşümü, çevre sorunlarının
önlenmesinde başarılı olduğu düşünülen ülkeler ve çevresel sürdürülebilirlik olmak üzere altı ana tema
belirlenmiştir. Bulgular, yöneticilerin yenilenebilir enerjiyi yalnızca çevresel etkilerin azaltılmasına
yönelik bir araç olarak değil, enerji bağımsızlığı, dışa bağımlılığın azaltılması, istihdam, ekonomik
büyüme, teknolojik gelişme ve inovasyonla ilişkili stratejik bir unsur olarak değerlendirdiklerini
göstermektedir. Ayrıca yeşil dönüşümün yalnızca teknolojik yatırımlarla gerçekleştirilemeyeceği,
kamu politikaları ve hukuki düzenlemeler, yatırımlar ve finansman, bilimsel araştırmalar, eğitim ve
çevresel farkındalık, sürdürülebilir işletme stratejileri ve uluslararası iş birliğinin birlikte ele alınması
gerektiği ortaya konulmuştur. Araştırma sonucunda, Türkiye’de yenilenebilir yeşil enerjinin çevresel sürdürülebilirliğin önemli bir bileşeni olduğu; ancak sürdürülebilir bir dönüşümün sağlanabilmesi için
enerji, ekonomi, teknoloji, politika, eğitim ve işletme uygulamalarının bütüncül biçimde ele alınmasının
gerekli olduğu sonucuna ulaşılmıştır